Vroege jaren
Marco is een Nederlandse singer‑songwriter, ondernemer, designer en muziekproducer die momenteel in Zeist (Utrecht) woont. Hij werd geboren in Best, in het zuiden van Nederland, en woonde daarna met zijn ouders en jongere zus op verschillende plekken in Nederland en België, telkens ongeveer twee jaar. Op zijn veertiende verhuisde hij naar Spanje, op zijn zestiende naar Hongkong, en op zijn achttiende keerde hij terug naar Europa om zelfstandig te gaan wonen, in Frankrijk.
Eerste stappen in de muziek
Omdat hij op zeer jonge leeftijd al viool- en pianoles kreeg, speelde muziek altijd een belangrijke rol in zijn leven. Als linkshandige had hij echter regelmatig moeite met vooral zijn viooldocenten, totdat hij op zijn dertiende stopte met viool en zichzelf gitaar leerde spelen. “Omdat al mijn vrienden me ervan overtuigden dat viool voor eh… ‘watjes’ was, en dat alleen een gitaar of bas cool was,” zegt hij lachend. Minder dan zes maanden later sloot Marco zich aan bij een band genaamd Tilt, die vandaag de dag nog steeds succesvol actief is in Nederland — al met een andere bezetting dan vroeger.
Hong Kong & Frankrijk
In Hongkong sloot Marco zich aan bij The Dregs als ritmegitarist, en een paar jaar later richtte hij in Frankrijk een nieuwe band op: Lyrique, samen met twee vrienden uit Madagaskar. Daar was hij leadzanger én ritme‑ en basgitarist. “Zelfs nu heb ik werkelijk geen idee hoe ik het ooit voor elkaar kreeg om zowel bas als ritme tegelijk te spelen, maar het lukte me. Oooh, wat was dat een geweldige double‑neck. Ik heb haar twintig jaar later verkocht — voor behoorlijk wat geld, ja, en ik had het toen hard nodig — maar toch voelde het alsof ik haar had verraden. Ik heb daar heel, heel lang spijt van gehad.”
“Zelfs nu heb ik absoluut geen idee hoe ik het in hemelsnaam voor elkaar kreeg om zowel bas als ritme tegelijk te spelen…”
Carrière in Design
Twee jaar later, toen Marco Frankrijk verruilde voor Spanje en Portugal, stopte hij volledig met muziek om zich te richten op een carrière in de schoenen — net als zijn vader en grootvader vóór hem. Eerst werkte hij als freelance productietoezichthouder in de schoenensector en later als succesvol kinderschoenontwerper. Hij woonde en werkte op vele plekken in de wereld: Italië, Spanje, Portugal, Frankrijk, Brazilië, de Verenigde Staten, China, Indonesië en Taiwan, om er maar een paar te noemen.
“Ik heb zelfs een tijdje in Nederland gewoond in de jaren tachtig, voor eh… ja, je raadt het al, twee jaar… of was het maar één jaar?”
Na een korte carrièreswitch van internationale schoenen naar Spaans vastgoed verhuisde hij terug naar Nederland, met “een rugzak gevuld met superhoge pieken en extreem diepe dalen, plus 276 euro op zak, een Nederlands paspoort en een net gebruikte enkele vliegticket. Dus kwam ik tamelijk platzak aan in Rotterdam. Het is inmiddels meer dan tien jaar geleden, maar het voelt als gisteren. En dat is eigenlijk goed, denk ik, want het herinnert me eraan waar ik vandaan kom en vooral waartoe ik in staat ben — zowel in positieve als eh… minder positieve zin.”
Terug naar Muziek, een life-saver!
Wanneer hem wordt gevraagd wat er met de muziek gebeurde, antwoordt hij:
“In het begin, nadat ik in Nederland was aangekomen — een land dat ik toen een saai, klein, uh… vooral saai land vond — was ik enorm druk met het opnieuw opbouwen van alles waarvan ik dacht dat ik het kwijt was. Ik heb het dan puur over materiële dingen. Ik had ontzettend veel medelijden met mezelf, wat me tegelijk boos en verdrietig maakte, en ik voelde een constante leegte vanbinnen. Die probeerde ik steeds te vullen met betekenisloze dingen zoals een Mercedes Benz cabrio, een enorm huis met vier slaapkamers en een open haard… allemaal dingen die ik niet nodig had en niet kon betalen, maar waarvan ik dacht dat ik ze op de een of andere manier verdiende.
En toen ik het eenmaal had, wanneer ik iets bezat, was het nooit genoeg. Dus wilde ik meer. Had ik meer nodig. Hetzelfde met drank. Altijd te veel en nooit genoeg. Op een gegeven moment werd ik me ervan bewust dat ik mijn leven niet leefde — dat ik mijn leven eigenlijk nooit écht had geleefd — maar dat ik altijd op de een of andere manier aan het ‘overleven’ was. Dus dwong ik mezelf om substantiële, zelfs radicale veranderingen door te voeren om te kunnen blijven bestaan.”
"Altijd teveel en nooit genoeg..."
“Toen ben ik die veranderingen gaan maken — niet allemaal tegelijk of in één dag natuurlijk, maar geleidelijk, met veel geduld en met hulp van heel wat mensen. Ik kocht een viool en een gitaar en begon weer te spelen. Voor mijn vijftigste verjaardag besloot ik één van mijn gedichten, dat ik ‘Moonlight’ had genoemd, om te zetten in een lied en het op mijn internetblog te plaatsen. En raad eens… een paar maanden later werd 'Moonlight' gedraaid op internetradio in Duitsland en de Verenigde Staten! Dus bleef ik liedjes schrijven.”
“Het grappige is dat de viool die ik als kind speelde — en die ik meenam naar Spanje, het Verre Oosten en uiteindelijk Frankrijk, waar ik haar weggaf, inmiddels meer dan veertig jaar geleden — dat diezelfde viool dertig jaar later, rond de tijd dat ik Moonlight opnam, ineens weer bij mij terugkwam! Echt gebeurd!”
“Hoe dan ook, ik bleef liedjes schrijven en begon letterlijk weer voor mensen op te treden, ook voor goede doelen. Gemiddeld gaat zo’n twintig procent van al mijn optredens en liedjes — soms meer, en af en toe zelfs alles — nog steeds naar verschillende goede doelen waar ik graag aan bijdraag en die me nauw aan het hart liggen.”
De betekenis van muziek
“Ik heb gemerkt dat wanneer ik muziek voor mezelf houd, het zijn kracht verliest. Muziek werkt alleen als het verbindt. Het verbindt mij met mensen, natuurlijk, maar het verbindt me ook met alles om me heen; het geeft me motivatie. Ik geloof dat muziek een geschenk is van ‘ergens’, laten we zeggen van het Universum, en dat ik er iets mee moet doen voordat ik het doorgeef. Als ik ervoor kies dat geschenk niet te accepteren, er niets mee te doen, het voor mezelf te houden of het niet door te geven, raak ik mijn gronding kwijt. Dan word ik losgekoppeld, onbevredigd, ongelukkig. Zó belangrijk is muziek voor mij. Het stuurt mij, zodat ik vrij ben in alles wat ik doe. En minstens zo belangrijk: muziek zorgt ervoor dat ik in balans blijf en goedgehumeurd ben in mijn andere activiteiten, zoals ontwerpen, ondernemerschap en onderwijs.”
Interview 'Wie Is Wie', VPRO, Maart 2022